Inmiddels werk ik al meer dan vijftien jaar als coach op de werkvloer. Voor werkgevers én werknemers. Om te zorgen dat iedereen beter in zijn vel zit – en bedrijven gezond vooruit bewegen. Tijdens al die ontelbare uren mag ik getuige zijn van heel veel win’s, maar – toegegeven – ook van een hoop failures. Van die dingen die we beter niet kunnen doen, maar op de automatische piloot in de herhaling gooien. I present you: de meest gemaakte ‘fouten’ op de werkvloer, editie werknemer. Enne… onthoud: deze blog is met een serieuze boodschap geschreven, maar wel afgemaakt met een korreltje zout. Omdat het leven soms al serieus genoeg is. Komen ze!

Tuurlijk, die vriendschappen die je opbouwt op de afdeling zijn een cadeautje. Toch, als we kijken naar managers en werkgevers is het goed om je te realiseren dat de verhoudingen anders liggen, ondanks de mooie band die je misschien voelt. Ja, loyaal zijn is een mooie eigenschap – in werk en vriendschap – maar grenzen zijn wel gezond. In werkcontext: niet continu onbetaalde overuren draaien en ook niet áltijd degene zijn die alles oppakt wat blijft liggen. Wees goed in wat je doet en moet doen, doe af en toe iets extra’s, maar bewaar ook tijd/energie voor de relaties die er écht toe doen. Je vrienden/familie/gezin bijvoorbeeld.

Te vaak naar het toilet hollen? Iets te vaak en te hard lachen op de afdeling? Gapend gespot worden bij het koffiezetautomaat? Die flirterige blik naar die woest aantrekkelijke collega? Dit wordt allemaal strak bijgehouden in een retedik dossier, zodat jij op álles gepakt kan worden. Oké, grapje natuurlijk, want HR is écht niet bezig om dit soort onbenullige zaken over jou bij te houden. Klopt, elke werknemer heeft een dossier…. maar hoe erg zou het gesteld zijn met HR als ze ie-de-reen als een detective in de gaten zou moeten houden? Geloof me, ze heeft genoeg te doen – en deze intense gluurmodus hoort daar niet bij.

Wat ik veel hoor in verzuimtrajecten, is dat de werknemer het gevoel heeft dat de werkgever tegen hem/haar is. Dat alles onder een vergrootglas ligt, dat je op alles gepakt denkt te worden en zelfs dat je niet gewenst bent. Spoiler alert: dit is niet zo. Vaak is dit meer je eigen onzekerheid die spreekt, dan een weerspiegeling van de werkelijkheid. De werkgever heeft het, naast het verzuimtraject, druk genoeg met andere zaken. En deze gaat niet voor niets dit traject met je aan. Het doel is altijd om er samen beter uit te komen. Echt waar.

Zoals eerder gezegd: af en toe iets extra’s doen is mooi. Toch is het heel belangrijk om op de juiste momenten je grenzen aan te geven. Hoort iets niet bij jouw takenpakket en ben je druk met andere zaken? Dan is het jouw goed recht om ‘nee’ te antwoorden. Je kan denken ‘maar dit is toch niet zo erg om op te pakken?’ – je kan ook denken ‘het is handig om mijn tijd te besteden aan dat het werk waar ik druk mee ben/voor betaald wordt’. Waarom? Omdat je niet de collega wil zijn die alle ‘doen we even tussendoor’-klusjes krijgt. Onthoud: grenzen aangeven is niet egoïstisch, het getuigt van professionaliteit en zelfwaarde.

Excuse the language, maar soms is het gewoon wat het is – en dat mag ook benoemd worden. Word je niet goed behandeld door je werkgever, zit je niet lekker op je plek, krijg je structureel veel te veel op je bordje en wordt er niet naar jou en jouw grenzen geluisterd? Dan is het zeker een overweging waard om naar een andere baan te kijken. Oók als je zulke leuke collega’s hebt. Degenen met wie je echt een goede band hebt, zullen niet zomaar uit je leven verdwijnen. Je zit op kantoor om te werken, dus in eerste instantie moet dat goed voelen. En echt: op elk kantoor krijg je er een berg met collega’s bij. Wedden dat je daar weer mooie, nieuwe relaties opbouwt? Het verschil: ook de werkomgeving matcht. Win-win!

Geen leuke baan én geen innige banden met je collega’s? Dan is er helemaal geen reden om geen andere job te zoeken. Het is een plek waar je stagneert of gevoelsmatig zelfs achteruit gaat. Je wordt er in ieder geval niet blij van. Hup, tijd voor een nieuwe uitdaging. Ja, je veiligheid en zekerheid zullen even wegvallen, maar waar je wél zeker van bent, is dat het daarna beter wordt. Spannend om dit alleen te doen – of vind je het fijn dat je iemand aan je zijde hebt die je helpt bij het zetten van nieuwe carrièrestappen? Ik help je graag.

Geld is belangrijk, maar is niet de grootste gelukmaker. Vaak grijpen we de kans om door te groeien aan, omdat er een hoger salaris tegenover staat (verticaal doorgroeien). Denk aan een creatieve en uitvoerende functie die doorgroeit naar een leidinggevende functie vol meetings. Krijg je zo’n keuze, denk dan niet alleen aan het salaris, maar ook aan jezelf. Wat vind je leuk in je werk? En wat past juist niet bij je? Je kan jezelf namelijk ook ontwikkelen in de breedte, door dat wat je doet uit te diepen of aan te vullen. En misschien… als je het gesprek aangaat, staat daar ook wel een beloning tegenover. Grote kans zelfs.

Dat je in een uitzonderlijke situatie een keer je bammetje achter je computer opeet? Niet erg. Dat je het overgrote deel van de pauzes je bak sla naar achteren wegwerkt, terwijl je als een bezetene doorwerkt? Dat is niet oké. Elk mens heeft pauzetijd nodig om op te laden – heel even uit te tunen van werk. Of dit nu aan de lunchtafel is met je afdeling, alleen tijdens een frisse wandeling of met je favoriete collega buiten op een bankje. Pak je moment. Je verdient ‘t én hebt het nodig. En het mooie? Daarna kan je weer extra hard knallen.  

Een rotopmerking die gemaakt wordt, een manier van werken die niet prettig is of hinderlijk gedrag dat blijft voorkomen. Het is makkelijk om het aan je voorbij te laten gaan (en prima als je er geen last van hebt), maar niet altijd het beste. Ja, je bewaart op deze manier de vrede, omdat je een conflict uit de weg gaat. Maar… eigenlijk is het schijnveiligheid. Als jij je mond houdt, draag je juist bij aan een onveilige werkcultuur. Kom voor jezelf of een ander op wanneer dit nodig is. Dit kan namelijk altijd vriendelijk en op een respectvolle manier.

Je zit prima op je plek in je baan, maar ziet kansen om te groeien. Of je ziet bepaalde mogelijkheden om bijvoorbeeld de workflow, werksfeer of processen te verbeteren, zodat het werk nóg lekkerder loopt. Toch blijven de plannen veilig in je hoofd, omdat je het idee hebt dat er toch niks mee gedaan wordt. En dat klopt… er wordt ook niks mee gedaan, omdat jij het niet deelt. Ironisch, niet? Pas als jij het deelt, kan er iets mee gedaan worden. Het laat niet alleen zien dat je actief meedenkt, maar ook dat je wilt groeien én aan het bedrijf denkt. Geloof me, daar is je werkgever blij mee (en jij straks ook). Go for it. You’ve got this!

Ik hoor het vaker: mensen die zichzelf een robot noemen, omdat ze continu ‘datzelfde riedeltje’ aan het doen zijn. Allereerst: je bent geen robot, je draagt bij aan het succes van het bedrijf en daar mag je jezelf meer eer voor geven. Ten tweede: als het voor jou zo voelt, is het misschien tijd om het gesprek met je werkgever aan te gaan en aan te geven dat het wat eentonig voelt voor je. Om samen te kijken naar  mogelijkheden om je werk uitdagender/veelzijdiger te maken. Onthoud: je mág dit voelen, maar het is ook aan jóu om er iets mee te doen. Hoe kan het anders veranderen?

Dat ene mailtje? Ach, die stuur ik thuis wel ‘even’. De laatste dingetjes van dat project afronden? Joh, pak ik vanavond wel ‘even’ op. Dat ene mailtje blijkt vervolgens een uur te duren en het afronden van dat project? Dat bleek een heel project op zich. Soms is het goed om ‘call it a day’ te zeggen en de volgende dag met een frisse blik verder te gaan. Omdat we stiekem zelf ook wel weten dat ‘even’ bijna nooit ‘even’ is. Toch? 😉

Na een dag hard werken stap je de deur uit – zonder dat je de zaken uit punt #12 meeneemt. Doe je goed! Toch neem je wel degelijk werk mee naar huis. 1001 zorgen in je koppie, om precies te zijn. Terwijl je thuis neerploft op de bank, ben je aan het malen over dat project, die situatie met die collega of die deadline die dringt. En terwijl jij in je hoofd zit, is je partner in zijn eentje die serie aan het kijken. Beetje zonde, niet? En daarnaast: je komt op deze manier niet tot rust. Probeer ontspanning te zoeken, zodat je een fijne avond hebt en de volgende dag weer fris opstaat. Fijn voor jezelf, partner en werkgever.

Zo, nu ben ik natuurlijk heel erg benieuwd in welke punten jij jezelf herkent. Hopelijk niet te veel (en anders weet je wat je te doen staat 🙂). Zelf ben ik trouwens ook geen heilige, want veel fouten uit deze lijst maakte ik zelf ook. Gelukkig maar, want ik heb er veel van geleerd. Ik leerde mijn grenzen kennen en om voor mezelf op te komen – iets waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds de vruchten van pluk. Zo leef ik een (werk)leven dat écht bij me past en help ik anderen om dit ook te bereiken. Voel jij dat je wilt groeien in je persoonlijke ontwikkeling? Op de werkvloer of gewoon in je privésituatie? Samen bereiken we meer én heb je een stok achter de deur. Je leunt op 15 jaar ervaring, een praktische aanpak en een menselijke sfeer. Samen aan de slag? Leuk, laat je horen!